17.11.14

Erlend grein um safnið


The Motorcycle Museum of Iceland


The town of Akureyri, on Iceland’s northern shore, is so close to the Arctic Circle that polar bears sometimes float in on ice floes. It is not where you would expect a motorcycle museum, but there one is, a tribute to the thriving motorcycle culture in this country. Iceland is actually more green than icy. It is in the middle of the Gulf Stream, which makes the weather bearable, and has miles of excellent roads through spectacular scenery. There are almost 24 hours of daylight in June, which makes up for the fact that there are almost 24 hours of darkness in December. This tiny nation currently has 15,000 active motorcyclists, possibly not surprising, given that most Icelanders are descended from seafaring Vikings.

Motorcycle museums are a diverse lot. Some are built around someone’s collection, and reflect the founder’s view of what a collectible motorcycle is supposed to be. Others display bikes from a certain national origin, famous racers, or high-end, one-of-a-kind or rare machines. The Motorcycle Museum of Iceland tells the story of how ordinary Icelanders got around on two wheels in the last hundred years. Most of the bikes on display were what average people rode back in the day, although there are a few racers and rarities.
The museum, in a purpose-built two-story building just outside the center of town, opened in early 2012. It is funded and supported by the Icelandic motorcycling community, but the spark for the project came from the friends and family of Heidar Jóhannsson, a prominent enthusiast. His collection of 23 motorcycles, including a Triumph X-75 Hurricane, was the nucleus of the museum collection, which now displays 80 bikes, including 1950’s mopeds, a chopper with an impossibly extended fork (believe it or not, chopper building is a popular Icelandic pastime), and a BMW sculpted of varnished wood. In 2015, it will expand to the second story and show 120 motorcycles that formerly rode Iceland’s highways.

The museum’s extensive photo collection mostly shows Icelanders enjoying themselves on their motorcycles over the years, with racing photos in the minority. Far from being mostly off-road competitors, most Iceland motorcycle enthusiasts are street riders. Off-road riding is strictly regulated, with the result that it is far easier to ride on roads than off. Icelandic women also ride, and the museum displays a photo of an all-women’s motorcycle club complete with the members’ children.
Despite the windy and wet Icelandic climate, people started riding bikes in Iceland before World War I. One photo in the collection shows an American-built Henderson, circa 1919, with the well-dressed owner aboard. This bike still exists and is part of the museum’s collection. It is being restored, and will be on display next year. The next oldest bike is a 1928 Triumph, now on display.

Iceland never had a motorcycle industry, but Icelanders had access to motorcycles built in England, Europe and the United States. German-built mopeds were popular after World War II, and Japanese motorcycles became available in the early ’60s. The museum has examples of all of these, including German mopeds that were never on sale in the U.S. There are also displays of period garb, similar to what European riders were wearing at the time.

Other items on the walls are displays of memorabilia, patches of Icelandic motorcycle clubs (not all of which feature raging Vikings) and pieces of a 1970’s moped, found in a desert area and cast in sand as it was found, as if it were the bones of a dinosaur.
If you have decided to vacation in Iceland, the museum is well worth a stop, especially for its displays of what motorcycling was like for the ordinary biker of years gone by­—a subject often passed over by motorcycle museums in other countries. The large, clear period photographs that cover the walls are fascinating. Like just about everything in Iceland, the captions are in Icelandic, with a lot of the information translated into English. Icelanders pride themselves on their public spaces being clean, well organized and easily understandable, and the Motorcycle Museum is no exception.

The Motorcycle Museum of Iceland is located at Krókeyri 2, IS- 600 Akureyri, near the bowling alley. It is open during the summer months daily from noon to 6 p.m. and the rest of the year on Saturdays from 3 p.m. to 6 p.m. and by appointment. For more information, call +354-466-3510 or visit motorhjolasafn.is.

15.10.14

Haustógleði frestað


Af óviðráðanlegum orsökum neyðumst við til að fresta haustógleðinni sem átti að vera 8. nóvember.

Ný dagsetning verður sett inn þegar allt er komið á hreint. Endilega haldið áfram að fylgjast með

7.10.14

Ökuþórahjónin Unnur og Högni

Tuttugu lönd, 147 dagar og yfir 30 þúsund eknir kílómetrar á tveimur mótorhjólum, þetta var yfirferð þeirra hjóna Högna Páls Harðarsonar og Unnar Sveinsdóttur eftir ferðalag sumarsins. Tilgangur þeirra var þó alls ekki sá að hala inn svona magnaðan montlista, heldur að upplifa hvert land fyrir sig og allt það sem það hafði uppá að bjóða. Unnur og Högni eru heldur engir aukvisar þegar kemur að mótorhjólaferðum, Högni hafði farið fimm sinnum áður í reisur erlendis og þetta var þriðja

20.9.14

Vetrarstarf Tíunnar

Í vetur verða fundir fyrsta miðvikudag í hverjum mánuði eins og verið hefur undanfarinn ár.  Fyrir hvern fund verður tilkynnt hvar hann verður og hvað verður um að vera á honum.

Einnig styttist í haustógleðina okkar, og verður dagsetning og staðsetning tilkynnt síðar.


18.9.14

Tían Bifhjólaklúbbur Norðurlands






Ný síða Tíunnar lítur dagsins ljós.  Hér verða settar inn fréttir og tilkynningar








9.8.14

Motocross er fyrir þá sem vilja hafa gaman




Eiður Orri Pálmarsson er 9 ára gamall en hann verður 10 ára á þessu ári. Eiður stundar motocross og er með tvö mótorhjól í bílskúrnum sem hann er duglegur að æfa sig á. Eiður segir motocross–íþróttina henta fyrir alla, börn, fullorðna, stráka og stelpur en hann minnir á hversu mikilvægt er að vera með góðan hlífðarbúnað þegar hjólað er á mótorhjóli. 



Hvað gerir maður í motocross?
Maður stekkur, beygir og keyrir hratt til dæmis.
Hvar stundar þú motocross?
Ég keyri á MotoMos–brautinni í Mosfellsbæ og uppi í Bolöldu sem er á móti Litlu kaffistofunni. Svo er ein braut rétt hjá heimilinu mínu og við förum stundum þangað. Það er líka hægt að keyra á Akranesi og Aukureyri.
Ferðast þú um allt landið til að stunda motocross?
Já, og þegar við förum til Akureyrar þá erum við kannski í tvo eða þrjá daga.
Hvernig eru motocrossbrautirnar?
Til dæmis er MotoMos–brautin úr svona sandsteypu.
Hvenær byrjaðir þú að æfa þig á mótorhljól?
Þegar ég var þriggja ára. Þá þurfti ég minna mótorhjól.
Hver kenndi þér á mótorhjól? 
Hann pabbi. Svo er ég að æfa uppi í Bolöldu, þá eru þjálfarar að kenna okkur, þeir heita Gulli og Helgi.
Eru einhverjir vinir þínir að stunda þessa íþrótt líka? 
Já, þeir heita Máni, Víðir og Fannar. Víðir er með mér í skóla.
Hvað er skemmtilegast við að æfa motocross?
Keppnin er skemmtileg og svo eignast maður marga vini.
Er þetta hættuleg íþrótt? 
Hún getur verið það. Þess vegna notum við hjálm, legghlífar, brynjur, hálskraga og annan hlífðarbúnað.
Hefur þú dottið á mótorhjóli? 
Já, oft og stundum hef ég meitt mig.
 Hver er munurinn á mótorhjólunumþínum?
Annað þeirra er 65 cubic og hitt er 85 cubic, þannig að annað þeirra er stærra og fer betur ofan í holur. Ég er nýbyrjaður að nota þetta sem er stærra.
Hvað segir fólk þegar þú segir þeim að þú sért að æfa motocross?
Sumir eru hissa en ekki allir.
Myndir þú mæla með þessari íþrótt?
Já, aðallega fyrir þá sem eru með keppnisskap og fyrir þá sem vilja hafa gaman. Sumir prófa að hjóla án þess að keppa.
Áttu þér einhver önnur áhugamál?
Já, fótbolta og skíði og ég er að æfa það líka.
Barnablaðið 9.8.2014

4.6.14

Hjóladagar á Akureyri

Tían, Hjóladagar á Akureyri Tían, Bifhjólaklúbbur Norðurlands, mun halda sína árlegu Hjóladaga á Akureyri dagana 17.–19. júlí. Þar verður sem fyrr þrautabraut, hjólaspyrna, útimarkaður, grill og sýning á mótorhjólum ásamt því að minningarakstur um Heiðar Jóhannsson verður farinn. Hjóladagar hafa farið stækkandi ár frá ári og eru nú að verða aðalsamverutími allra íslenskra hjólamanna. Upplýsingar og dagskrá Hjóladaga má finna á heimasíðu Tíunnar www.tian.is

27.5.14

Matchless fær nýtt líf (2014)

Gamall draumur Hilmars Lútherssonar varð að veruleika þegar Birgir Guðnason færði honum illa farið flak Matchless 500 mótorhjóls frá 1946. 

Fyrir tæpum aldarfjórðungi sá Hilmar Lúthersson mynd af illa förnu mótorhjóli af gerðinni Matchless 500, árgerð 1946. Hann falaðist eftir því við eigandann, Stefán Einarsson verktaka á Siglunesi, en sá vildi síður skilja við það og Hilmar gaf hjólið upp á bátinn.

Fjölmörgum árum síðar var Birgir Guðnason að vinna fyrir Stefán á

24.5.14

Jói Mara með allt úti

Þegar ég keyrði Hólaveginn fyrir stuttu síðan var alveg hreint hellingur af allskonar mótorhjólum fyrir utan hjá Jóa Mara.

Jói var að taka til og endurraða í bílskúrnum, en eins og sést þá vantar ekki hjólin hjá Jóa.

Hann á "nokkur hjól" sem eru líklega orðin sjaldséð núorðið og svo að sjálfsögðu Johnson vélsleðann sem er á kerrunni hjá honum.

En Jói hefur verði duglegur að safna hjólum og hefur sent fjöldamörg hjól og vélsleða á söfn hingað og þangað um landið.

Ég bað nú Jóa um að fá að taka eina mynd af honum fyrir framan hjólin en hann var fljótur að tilkynna mér það að hann sjálfur væri nú alls ekkert myndefni en ég mætti taka eins margar myndir af hjólunum og ég vildi.

Meira af myndum á tenglinum hér að neðan.
http://www.siglo.is/is/frettir/joi-mara-med-allt-uti
24.05.2014
 Jón Hrólfur Baldursson

14.5.14

Fjölmenni á stórsýningu Rafta og Fornbílafjélags í Brákarey (2014)

Miðpunktur sýningunnar var í portinu

Mikil og góð stemning einkenndi vel heppnaða stórsýningu Bifhjólafjélagsins Rafta og fornbílafjélags Borgarfjarðar sem fram fór í Brákarey í Borgarnesi á laugardaginn.



Bifhjól af ýmsum gerðum mátti  sjá á sýningunni
Gott veður setti svip sinn á sýninguna sem fjöldi gesta sótti. Að sögn Guðjóns Bachmans Rafta- og fornbílafélaga, er talið að sýningargestir hafi verið um tvö þúsund. „Það er óhætt að segja að þetta sé ein stærsta sýning sem við höfum komið að á undanförnum þrettán árum. Við í undirbúningshópnum erum himinlifandi með þetta. Samkvæmt talningu komu um 400 mótorhjól í eyjuna sem er með því mesta,“ segir Guðjón. Einnig mætti mikill fjöldi gesta á

19.4.14

Skoðaðu Mótorhjólasafnið


Mótorhjólasafn Íslands verður opið alla páskana frá klukkan 14 til 16. Þar er að finna skemmtilegt safn bifhjóla sem ungum og öldnum finnst spennandi að skoða. Safnið er til húsa á Krókeyri 2 á Akureyri, rétt innan við Skautahöllina. Mótorhjólasafn Íslands verður opið alla páskana frá klukkan 14 til 16.

Þar er að finna skemmtilegt safn bifhjóla sem ungum og öldnum finnst spennandi að skoða.
Safnið er til húsa á Krókeyri 2 á Akureyri, rétt innan við Skautahöllina. Mótorhjólasafnið var stofnað 20. des árið 2007 til minningar um Heiðar Þ. Jóhannsson sem lést í bifhjólaslysi árið 2006. Í dag á safnið nálægt 50 mótorhjól og mikið magn af hjólatengdum munum og ljósmyndum sem spanna alla sögu mótorhjólsins á Íslandi. Safnið er því kjörið fyrir allt áhugafólk um bifhjól og sögu þeirra hér á landi.
mbl.is

1.4.14

Bifhjólasamtök lýðveldisins, Sniglarnir, eiga stórafmæli í dag


  Mótorhjólasamtök í 30 ár

Í dag, þriðjudaginn 1. apríl, eru nákvæmlega 30 ár síðan stofnfundur félagsskapar sem við í daglegu tali köllum Snigla var haldinn. Fyrsti fundurinn var reyndar haldinn daginn áður, en honum var framhaldið daginn eftir og þar fékk barnið líka nafnið, Bifhjólasamtök lýðveldisins, Sniglar.  


Fundarstaðurinn var félagsheimilið Þróttheimar og í tilefni að þessu stórafmæli halda Sniglar þar Sniglaveislu í kvöld á gamla fundarstaðnum. En hver skyldi nú hafa verið tilgangurinn með stofnun þessa félagsskapar? Í upphafi var tilgangurinn einfaldlega sá að sameina mótorhjólafólk og fá það til að taka niður hjálmana þegar það hittist. Fljótlega vatt það þó upp á sig og óhætt er að segja að Sniglar hafi komið að mörgu verkinu á 30 ára ferli sínum.

Þróttmikið félagsstarf 

Fyrstu árin var starfið félagsmiðað að mestu og mikið púður fór í að skipuleggja skemmtilegar ferðir vítt og breitt um landið. Var farið á götuhjólum í Landmannalaugar og um Vestfirði svo eitthvað sé nefnt.  Landsmót var skipulagt árið 1987 og á það mót mættu um 120 gestir, margir þeirra á hjólum. Óslitin hefð hefur verið fyrir landsmóti fyrstu helgina í júlí síðan þá. Sniglar sinntu lengi vel gæslu víða og kom það fyrst til vegna neyðarástands sem kom upp við ferjuna Smyril á Þjóðhátíð 1986. Mikill mannfjöldi reyndi að ryðjast um borð en Sniglar sem þarna voru komnir til að taka þátt tóku sig til og pössuðu að hleypa inn á bryggjuna í skömmtum svo að enginn træðist undir. Sú röggsemi spurðist út og fljótlega höfðu Sniglar nóg að gera við gæslu.

Fyrst og fremst hagsmunasamtök 

Hagsmunagæsla hefur þó löngum verið það sem að starf Bifhjólasamtaka lýðveldisins snýst um. Sniglar hafa löngum beitt sér fyrir slysavörnum á einn eða annan hátt. Fyrst kom það til með árlegum vorfundum Snigla og lögreglunnar með Ómar Smára Ármannsson í forsvari. Árið 1992 gáfu svo Sniglar út fyrsta forvarnarefni sitt en það voru fimm sjónvarpsinnskot sem einnig voru sýnd í bíóhúsum. Vakti efnið athygli og þá einnig út fyrir landsteinana. Sama ár urðu líka miklar hækkanir á bifhjólatryggingum og Sniglar gagnrýndu bifhjólakennslu sem var lítil sem engin. Þegar samtökin urðu 10 ára var haldin
vegleg afmælissýning í Laugardalshöll þar sem um 200 mótorhjól voru til sýnis. Árið 1995 gengu Sniglar í Evrópusamtök bifhjólafólks (FEMA) og eru þar enn. Umferðarátak hefur verið nánast
árlegur viðburður hjá samtökunum og 1997 voru gerð fleiri sjónvarpsinnskot. Sniglar létu gera slysarannsókn árið 2001 sem náði yfir öll slys á 10 ára tímabili, frá 1991- 2000. Nokkrum árum seinna fengu Sniglar fulltrúa í Umferðarráði sem þeir hafa haldið síðan. Síðustu ár hafa Sniglar látið enn meira til sín taka í hagsmunastarfi bifhjólafólks og haft áhrif á breytingu á umferðarlögum, átt í góðu samstarfi við Vegagerðina um betri vegi fyrir bifhjólafólk og haft fulltrúa í starfshópi        innanríkisráðuneytis um umferðaröryggi, Decade of Action.

Trúarjátning bifhjólamannsins:

Ég trúi á bifhjólið, tákn frelsisins.
Ég trúi á heilagt tvíeyki, bifhjólið
og manninn.
Ég trúi á lífið og bensínið,
bremsurnar og dauðann
og inngjöf að eilífu.

njall@mbl.is
    morgunblaðið 1.apríl 2014